Kâbiliyetler
İnsan kendi sınırlarını bilmeli. Kapasitesini, sınırları aşmaya zorlamaktan çok, dağın eteklerinin etrafında gezerek tepedeki bulutların dağılmasını beklemeli. Zirvenin de ilerisi açık olduğu zaman yola koyulmalı. Akıllı birisi bazen yeteneklerine bile güvenmemeli.
Bu sabah aynaya baktığımda, karşımda bana bakan yüz bunları söyledi. Ne demek istediğini sordum, bana “kafanın içindekini düşünmek için kullanmakta mı artık ağır geliyor” dedi.
Bunun bana ilk hatırlattığı şey lise 3 teki felsefe hocamın bi sözüydü:
“Her zaman zirveye oynayın, bunun için risk almaktan korkmayın. Fakat zirvede olmaktan çok, zirveye yakın olun. Unutmayın ki zirveye çıkanları düşürmek isteyen çoktur ve onlar adımlarını dikkatli atmadıkça düşmeye mahkumdurlar.”
Eskiden kabul etmediği bir çok şeyi zamanla kabullenmeye yavaş yavaş alışıyor insan. Dağın eteklerinde gezmek biraz can sıkıcı olsa da, yaylanın zevkini çıkararak otlamak işin en güzel yanı.
Herşeye rağmen bütün zerzevatımı hazırlayıp çantama tıktım ve An‘ı bekliyorum.
4 Ekim 2007
Kendimi ilk hatırladığımdan beri 20 yıl oldu, ve ben hâla aynıyım… İyi ki doğdum ![]()
Eğer yazıyı beğendiyseniz ya da ekleyecekleriniz varsa, lütfen yorumunuz yazın veya RSS aboneliği ile yeni yazılardan anında haberdar olun.









Yorumlar
Henüz Yorum Yok.
Yorum Yazın